Encierro De Toro in Saint Sever
(stierenren door nauwe straatjes dus)
Dimanche 9nov 12h12
‘Een bom zal het begin aankondigen van de loop
Het is verboden op de hekken te klauteren
Het is verboden de stieren aan te raken
Honden moeten aan de leiband
De organisatie is niet verantwoordelijk voor ongevallen
Een tweede bom sluit de encierro af’
Staat op elk hek te lezen.
Ruim voor tijd klauteren we op het houten hek, opgesteld naast het metalen waar het reglement aan hangt. De beste positie voor kiekjes. Wit geüniformeerde mannen verzamelen voor de kerk. De burgemeester spreekt hen toe, er wordt een minuut stilte gehouden voor een overleden torero…
De spanning stijgt, de laatkomers in 't publiek wroeten zich krampachtig naar een reling.
De lopers in de straten vervallen in een zwijgen, het is gespannen wachten op de eerste knal.
Boem!
De daaropvolgende stilte is oorverdovend. De menigte wacht, wij ook!
En dan, een ver lawaai dat aanzwelt tot een handvol stieren de kleine stad instuift, een veelvoud van de in het wit geklede mannen voor zich uitdrijvend. Er wordt gerend voor het leven. Iedereen maakt zich bliksemsnel uit de voeten als een stier te dicht nadert.
Luttele seconden later kijk je naar deze paniekerige, wat potsierlijke aftocht van man en dier. Versie achtersteven dan. Een beetje teleurstellend. Wie is bang voor wie?
Heb ik iets gezien? Als verslaggevend fotograaf heb ik me die vraag al vaak gesteld na evenementen. Het korte schouwspel herhaalt zich tot vier maal toe. Ik geef mijn ogen de kost. Hoop stiekem dat een van de lopers een flinke jaap gaat krijgen, maar neen. Een man verstuikt zijn voet en vraagt (en krijgt) uitgebreid aandacht van het Rode Kruis-personeel. En omstaanders.
Een heerlijk zonnetje warmt ons op.
We ontdekken Vlamingen, wisselen van gedachten en adres.
Half twee, tijd voor ‘Repas poule au pot’ in het Cloître des Jacobins
http://www.saint-sever.fr/
Op één dienblad krijgen we het hele menu:
- Quiche
- Kip, runds, farcie (lekker!) met patat
- Appeltaart met sauce anglaise
Snel komt de notaris aan onze tafel herhalen wat hij ons gisteren al sterk aanbevolen had: geen ontkomen meer aan; de ‘Recorte de toros’ moeten we zien. Voor de zoveelste keer word ik verwittigd dat er géén bloed aan te pas komt en er géén stier zal gedood worden…
Spijtig.
