Eén van de eigenaardigheden van de locatie is dat extra stuk dat plots aan de horizon opduikt alsof het er altijd geweest is. Vreemd. Bevreemdend.
Meestal is er geen vuiltje aan de lucht.
En dan heb je daar Hugo (dacht ik, maar misschien is het de naam van zijn hond, zijn vrouw luistert naar de naam Franfran). Onze buurman Hugo, dus, wil wel eens een wandeling maken met de hond en plots het erf opkomen. Met terzake doend kommentaar.
- Ah, vous avez beaucoup de chance que vous savez faire tout ça.
Wanhopig zoek ik dan oogcontact met Gamine.
Naschrift: Gamine verbetert me net: “Maar nee, hij noemt Dany, zijn hond noemt Hugo!”
Zie je wel.
Gamin
