2 avril: gras.
4 mai: gras.
18 mai: gras.
30 mai: gras.
Het groeit en snel!
Dan haal ik onze Honda GSV 190 boven , hang de naaipot aan mijn oren en volg het machien.
Na twee namiddagen zit de klus erop. 't Kost me wel telken male een blaar op de linkerhand en liters zweet.
Maar des avonds overschouwen Gamin en ik met veel genoegen ons domein en ontsnapt ons elke keer datzelfde zinnetje: 'toch mooi, hé'.
De laatste maaibeurt waagde ik me met mijn hels supermachien het bos in. Behoedzaam met de maaier schuin omhoog om eventuele katapulterende keien te vermijden. Tijdens deze exploratietocht ontdek ik een idyllisch plekje voor een tent. Ik haal er het Grote Snoeimes bij voor de laag overghangende takken.
De dag daarop kip ik een viertal kruiwagens zand over mijn idyllische plek. Onderweg mijn voet tegen obstakels stotend als daar zijn: een halve stronk, een minstens twee jaar oude kinderschoen en dat rood ding daar in 't gras. In de veronderstelling dat het weer eens een overgebleven plastiek speelgoed is van de vorige bewoners - begot, wat heb ik al uit de grond geplukt! - geef ik het een schop.
Meteen heb ik spijt van mijn ondoordachte daad. Want in plaats van speelgoed valt een freel ding aan flarden.
Een 'sorry' ontsnapt terstond mijn lippen want bij nader inzien heb ik een nooit geziene bloem verbrijzeld. Felrood, zeestervormig en slechtruikend, ja, zeg maar kadavergeur verspreidend.
Mijn camera weigert ondanks de belofte een macro-opname.
Dit is het scherpste van één der 'tentakels' :
We hebben internet erop nageslagen maar kunnen het niet vinden, weet iemand wat het is?
Met de 'stinkzwam' in het achterhoofd durf ik zelf te vermoeden dat het een zeldzame soort paddenstoel betreft.
Het antwoord kwam van Tita (http://titallina.blogspot.com):
inktviszwam ofte Clathrus Acheri, octopus stinkhorn
Gamine
