het witte licht voor de schemering

uche, kuche

En aan die balk daar was een bout, een reuzebout, een pracht van een bout,

ach jongens wat een bout was dat.

Eén bout?

Wel dertig per balk.

Deze zomer, tijdens het uitbreken van de zoldervloer, moesten we uit veiligheid die blootgelegde nagels weer in de balk kloppen en toch boorde zich een vergeten exemplaar recht mijn voetzool in. Maar nu moeten ze er definitief uit, ze hinderen de plaatsing van de vloerbekleding.

Vastgeroest, versmolten als ze zijn is er maar één manier: die van de slijpschijf.

zwemmen op zonnige zesde oktober